Әл-Каййүүм.

(2:255), (3:2), (20:111)
Хакыйкый, Бәйсез, мохтаҗлык Кичермәүче
Күкләрне һәм җирне бер тәртиптә тотучы димәктер. Аның тәртибен беркем боза алмас. Әмма Үзе теләсә, һәр вакыт боза алыр. Ләкин, мәрхәмәтле вә шәфкатьле булганга күрә, Ул моны эшләмәс. Язган вакытына кадәр шушы тәртибен дәвам итәр.
Аллаһы Тәгалә әлеге гүзәл исемне чын күңелдән һәм күп тапкырлар кабатлаганнарның башкалар арасында дәрәҗәсен күтәрер, байлыгын арттырыр, мал-мөлкәтен бәлаләрдән саклар. Ә иртәнге намаздан соң, көн туганчы, «йәә Хайюю, йәә Къайююму» дип кабатлау ялкаулыкны, хәлсезлекне бетерер.
 

 

Әлеге темага башка язмалар